Tijdens mijn vakantie in Thailand had ik al vaker heistellingen zien staan, maar tijdens mijn
maandelijkse hardlopen liep ik langs een bouwput waar drie “stellingen” aan het heien waren.
Dit was, voor degene die dit interessant vinden, in Phuket. Phuket is een schiereiland.
Aangezien er overal ter wereld, waar men delta’s aantreft, geheid wordt, is dit ook het
geval in Thailand.
Ook al zou je het aan de foto’s niet meteen zien, maar ook in Azië is men erg bezig met VCA.
Ik liep in hardloop kleding de bouwplaats op en werd op luide toon, in het thais, geroepen.
Aangezien mijn thais beperkt is tot de woorden eten, drinken en paaldansen begrijpen jullie
dat het verdere gesprek in het engels moest. Dat wordt in Thailand dan wel thailish! Maar de
uitvoerder wees mij erop dat ik geen helm, werkschoenen e.d. droeg. Mijn reactie was dat als
veiligheid dan zo hoog in het vaandel stond, ik het wel vreemd vond dat de heiploeg op teenslippers
en met T-shirts rond hun hoofd geknoopt onder de stelling liepen. Daaraan koppelde ik wel dat ik
bekend was met heien en dat hij eigenlijk geheel in zijn recht stond. Het ijs was gebroken en ik
mocht vrij over de bouwput lopen.
Op deze bouwput stonden, zoals al eerder gezegd, 3 heistellingen en toch wel tot mijn verbazing ook
3 heiopzichters. Zoals je op de foto’s kunt zien, kleuren ze ook de palenplannen in en worden de palen
ook afgestreept op tekening. Het afstrepen van de palen om te kunnen kalenderen gebeurde hier met een
stuk klei en wel met een streep om de ongeveer 30,5 cm. Men werkt hier namelijk in engelse eenheden
wat betreft het kalenderen, feet. Paallengte worden echter wel aangegeven in meters.
Op af en toe wat wateroverlast na, is Phuket erg droog. Men werkt dan ook niet met een heiboekje
maar schrijft rechtstreeks op de heistaat en dagboek. Heiblok (vrijwel altijd een valgewicht van
4500 kg), paallengte, inheiniveau, fabricage datum e.d. wordt allemaal aangegeven net als bij ons.
Er kwam wat verwarring toen ik de ingevulde paallengte op de heistaat zag staan. Er stond namelijk 22,00 meter en ik zag toch echt palen liggen van 11,00 meter. Ik denk dat ze in Thailand nog niet gewend zijn aan de Brem Kwaliteitcheck, maar voor dat ik het wist had ik het formulier al in handen. Wat bleek, schijnbaar door beperkingen in transport, dat er paallengte van 11,00 meter werden aangeleverd. Dit was echter steeds een stelletje. Het onderste deel had aan de voet een punt en op de kop een stalen plaat, het tweede deel had deze zelfde soort stalen plaat aan de voet en een gewone kop (zie foto).
Nadat het eerste deel geheid was werd het tweede deel er precies opgezet en vastgelast.
Daarna wordt er naar boven geklommen en tussen de muts en het valgewicht een jute zak gelegd en
de paal op diepte geslagen.
Er is dus niet erg veel verschil tussen het heitoezicht in Thailand en in Nederland!
Terugkomend op VCA, je ziet ook dat er geen sprake is van zand en zelfs geen schotten. De heistelling staat op twee rails en de hendelsman (machinist) gebruikt zijn palendraad (tweede lier) om het geheel over de rails te verplaatsen. Deze rails hebben geen functie, in die zin dat ze iets geleiden, maar worden alleen als stalen binten gebruikt om makkelijker het geheel te verschuiven. De heiers gebruiken stophout onder de rails om het geheel stabiel te krijgen. Als er niet genoeg ruimte voor het stophout was gebruiken ze ook een krik om deze ruimte te creëren.
De heistelling ziet er uit als een gedeelte van een vakwerk giek. Het valgewicht en losse muts lopen wel in een makelaar. Als het blok omhoog gehesen wordt hangt men de losse muts met een staaldraadje over de bovenkant van het blok en duwt de achterkant van de muts in de makelaar. Men loopt de palendraad (tweede lier) uit en slaat deze om de paal met een soort C harp. Er worden geen strop of ketting gebruikt.
Doordat je de stelling niet in richting van de tas palen kan zwenken wil de draad wel eens oplopen op de trommel. De hendelman let hier echter op en zoekt indien dit gebeurt wat stukjes hout / ijzer en legt dit tussen de draad op de trommel. Hierdoor wordt de draad er weer naast geforceerd.
Nu wordt de paal naar de stelling getrokken en ondertussen klimt er al een heier in de stelling.
Als de paal in de muts gestoken wordt komt de draad van de muts die over het heiblok loopt los
te staan. De heier boven in de stelling gooit dan deze draad los, zodat de muts op de paal blijft
zitten als het valgewicht opgehaald wordt naar afgesproken valhoogte.
Het geheel wordt nu telood gezet door middel van het zichten t.o.v. twee drie poten met een lood draad.
Een in de zij en een aan de voorkant. Dit is erg voornaam omdat de paal gekoppeld gaat worden.
Aan de achterkant van de stelling zitten twee draadeinden waarmee het geheel telood kan worden gezet.
Het heien van het eerste deel kan nu beginnen. Zodra dit op diepte is wordt het tweede deel er
precies opgezet en vastgelast. Daarna wordt er naar boven geklommen en tussen de muts en het
valgewicht een jute zak gelegd en de paal op diepte geslagen.
De dagproductie ligt tussen de 8 en 10 palen van 22,00 meter, maar dat zal geen verrassing zijn.
Mocht je nu toch wel heel erg in de verleiding komen om in Thailand je geluk te gaan beproeven als
heiopzichter. Mooi weer, weinig palen te kalenderen enz. dan toch nog een klein dingetje.
Het dagloon van een thaise heiopzichter is 300 bath, omgerekend 6 euro…….
